Draagkracht


Wij gaan deze week naar “ons” winterdorp in de Alpen en omdat ik vorig jaar voor een gesloten deur stond bij een aardige cadeauwinkel daar ben ik dit jaar in Nederland een cadeautje gaan kopen voor m’n lief.

Eenmaal in de winkelstraten van de stad aangekomen valt mijn oog op de enorme draagkracht van de mensen.

Ondanks tegenvallende economische berichten, een “crisis” die naar zeggen niet aan ons voorbij wil gaan, het klimaat dat ons parten speelt omdat we naar zeggen, en ik geloof dat zeker, meer dan 150% van wat deze aarde ons per jaar kan leveren gebruiken, verbruiken, opeten en weggooien… ondanks al deze dingen is de draagkracht van de mensen kennelijk groter dan die van Moeder Aarde.

Deze draagkracht zie ik bewezen in de hoeveelheid tassen die mensen meetorsen uit de winkels, de gladde winkelstraten trotserend richting de overvolle parkeergarages. En zelfs op de fiets en scooter kan een enorme hoeveelheid bagage geladen worden. Het valt me op en het verwondert me ook.

Wat is er aan de hand? Wat doen we met al onze goede voornemens om toch vooral maatschappelijk verantwoord en milieubewust te werken en te leven? Wat doen we?

Ik loop langs de etalages en zie enorme beeldschermen van televisies die een nog groter beeld geven dan een gemiddeld huiskamerraam.

De nieuwste telefoon is uit en dus moet de oude die ik een paar maanden geleden gekocht heb vervangen worden?

Winterjassen van vorig jaar kunnen écht niet meer, stel je voor dat we die kleur nog zien. Nee! de laatste mode is de norm. Ik kijk naar mijn oude groene “staljas” en twijfel een moment.

Australische Uggs zijn hét en als je dacht dat je die schneefähige schoenen van vorig jaar nog kunt dragen zit je er toch behoorlijk naast, Sukkel!!

Warenhuizen puilen uit, prachtige displays verleiden ons tot consumeren, die ons verleiden tot graaien, heerlijke geuren lokken je naar binnen. Geuren die tot de verbeelding spreken, een verlangen oproepen dat omgezet moet worden in kopen om uiteindelijk al die heerlijkheid mee naar huis te kunnen nemen. Heerlijkheid…?

Een paar weken geleden zei ik thuis: “Ik heb een plan, een goed plan!: we doen elke dag per persoon een euromunt in een plastic zak, een grijze plastic zak. Dat levert dan na een aantal weken een mooi bedrag op”, hoopvolle blikken waren op mij gericht, verlangend naar het mooie idee dat ik zo dadelijk uiteen zou vouwen, een idee tot aanschaf van iets moois, voor in huis of … wat dan ook. “En als er dan een aantal weken voorbij is gooien we die zak in de grijze container en zetten deze aan de straat. En na een paar uur gaan we klagen dat de ophaaldienst nog niet is geweest om de container te legen”.

“Okay!, het is nu formeel vastgesteld, diagnose helder, je bent gek geworden!”.

Een logische reactie? “welnee…”, begin ik mijn verdediging tegen een mogelijk voorgestelde gedwongen opname, “nee… mijn plan is juist enorm maatschappelijk verantwoord en milieubewust. We gooien het geld weg en besparen ons brandstofkosten om naar de winkels te rijden, we hoeven niet eindeloos door de stad te dolen om onze keuzevrijheden te overwinnen, we hoeven de dingen die we in vorige seizoenen  kochten niet meer weg te gooien omdat ze niet meer passen in het modebeeld dat anderen hebben. Allemaal besparingen die zorgen voor een mindere belasting van het milieu, die de draagkracht van Moeder Aarde minder ondermijnen.”

En met die herinnering in mijn hoofd en met een brede glimlach op mijn gezicht loop ik verder. En terwijl iedereen denkt dat ik naar hen lach denk ik in mezelf: “Ach, er kan nog wel een tasje bij, kunt u vast wel dragen……”

Mooie dagen gewenst, heb het goed met allen die je dierbaar zijn!

 

Ik vind het leuk als je een reactie op deze blog achterlaat!

Advertenties

Over Eric de Waard | deWaardcoaching

Ik begeleid particulieren en professionals bij vraagstukken op het gebied van persoonlijke en professionele ontwikkeling en bij organisatievraagstukken. Kijk voor meer informatie op www.dewaardcoaching.nl
Dit bericht werd geplaatst in Mensen onder elkaar en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Draagkracht

  1. René zegt:

    Wat een prachtige beschrijving van wat er zo ongemerkt aan ons voorbij gaat!
    De draagkracht zal wel blijven maar ook ik hoop dat het gedragene wat wezenlijker en bedachtzamer zal zijn…
    Fijn verblijf in jouw winterdorp en kom vooral weer fit naar huis!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s