Onder de tafel speelt het verlangen


Opening

Els heeft alles voorbereid voor de vergadering. De agenda is voor iedereen uitgedraaid en ligt met de onderliggende stukken keurig klaar op ieders plek. Dit omdat het kan voorkomen dat iemand de stukken niet bij zich heeft. Vergeten in de haast van alle dag en op weg naar de vergadering zijn de meesten nog druk met het afhandelen van telefoonnotities en afspraken lijstjes. Peter zit vandaag de vergadering voor omdat Bas in het buitenland is voor een acquisitie. Voor hem heeft ze een uitgebreid exemplaar gemaakt met alle relevante onderleggers voor het geval die nodig zijn voor meer achtergrondinformatie.

Straks om twee uur beginnen ze. Het ziet er allemaal piekfijn uit en Els kijkt weer met voldoening naar de mooi geordende tafel. “Zo…” zegt ze tegen zichzelf, “…even zien wat er verder nog moet gebeuren….”

De officiële vergadering

“Heren, ik heet u allen welkom op deze vierde vergadering van het directieteam dit jaar. We hebben een overvolle agenda dus ik wil graag de vaart er inhouden, het is nu om precies te zijn tien over twee en ik wil de vergadering afronden om half zes. Heeft iemand nog aanvullingen op de agenda?”

Die zijn er niet en Peter werkt punt voor punt af waarbij hij nauwkeurig de tijd bijhoudt. Dat doet hij met behulp van zijn horloge dat hij voor zich op tafel heeft neergelegd. Dat heeft hij geleerd van zijn eerste baas en het helpt hem elke keer weer om even te checken of hij nog “on track” is.

De vergadering verloopt niet echt soepel en de agendapunten nemen meer tijd dan Peter had verwacht. Els houdt de notulen bij die ze altijd in een format op haar laptop heeft voorbereid. Ze hecht er waarde aan om de notulen de volgende dag al bij iedereen in de mail te hebben zodat acties direct afgehandeld kunnen worden. Ze houdt van orde en netheid. Ze geeft Peter subtiel nog even aan dat het al vier uur is en dat de helft van de agenda nog niet is behandeld. Peter voert de snelheid op.

Het is kwart voor vijf als hij een beetje gehaast aan de rondvraag begint, hij realiseert zich ook dat hij vanavond nog allerlei dingen wil voorbereiden voor de presentatie van morgen en wil echt op tijd thuis zijn. De vergadering is taai, hij krijgt niet alles voor elkaar zoals hij dat gepland had en nu dreigt het ook nog uit te lopen.

Dan voelt Alex die links naast Peter zit iets tegen zijn been tikken. Hij zegt als in een reflex “Oh, sorry” tegen Marlies die naast hem zit. Die heeft het niet direct door en kijkt hem verbaasd aan. “Wat is er?” vraagt ze fluisterend. “Ik raakte je voet” zegt Alex met de hand voor zijn mond om niet gehoord te worden door de anderen. Marlies begrijpt het niet en besluit er ook geen aandacht aan te besteden. Aan de overkant van de tafel gebeurt hetzelfde bij Willem en Roel. Er ontstaat onrust en Peter raakt uit evenwicht.

Wat verder ter tafel komt, de “W.v.t.t.k.”

“Kunnen we nog even bij de les blijven, ik weet dat we over de tijd gaan maar ik wil dit punt nog even goed aandacht geven, het is belangrijk, akkoord?” Hij is geïrriteerd omdat het niet gaat zoals hij wil en nu iedereen een beetje zit te draaien verliest hij voor zijn gevoel helemaal de grip. Maar de onrust blijft en binnen een minuut heeft iedereen het gevoel dat er iemand of iets onder de tafel zit. Belachelijk natuurlijk maar het is zo prominent aanwezig dat Els uiteindelijk besluit om haar hoofd opzij te bewegen om te kijken wat daar beneden allemaal gebeurt.

“Oei, hemeltje toch!”. Ze slaakt een gil als ze ziet dat er onder de tafel een hele groep jongens en meisjes zit dat door elkaar heen praat en snel rondloopt, tussen de voeten van de aanwezigen door spelen ze tikkertje. Els is helemaal overstuur en als ze opspringt uit haar stoel knalt deze met een smak tegen de muur achter haar.

Al snel kijkt iedereen onder de tafel en is getuige van het bijna bizarre spektakel dat zich daar afspeelt.

“Hé…” zegt Wim, “…dat lijk ík wel en volgens mij is dat daar aan de overkant Alex, weliswaar een jongere variant maar toch, verdomd, en dat is Marlies. Wat is dit mensen! Het lijkt wel een gekkenhuis daar. Wel een leuk gekkenhuis trouwens, hahaha.” De anderen lachen stilletjes mee.

Peter vindt het welletjes en besluit zijn rol als voorzitter weer in te nemen en stampt met zijn vuist op de grond. Plots kijken alle kinderogen zijn kant op. Vragende en ondeugende blikken komen zijn kant op en hij merkt dat hij niet alleen is. Er staat naast hem een klein kereltje dat een wel héél bekend gezicht heeft. “Hé ouwe, hoe is het daarboven?” grapt het ventje. En Peter merkt dat hij een kleur krijgt, voor het eerst in zijn leven bloost hij in het bijzijn van zijn collega’s. Hij schaamt zich een beetje en hoest overdreven, misschien denken de anderen dan wel dat zijn rode gezicht door het hoesten komt…

Boven de tafel is het dan even stil, iedereen zit op de grond en geniet van het spektakel dat zich daar afspeelt. En het blijft een feest van jewelste. Allemaal liggen ze te schuddebuiken van het lachen als ze zien hoe die grote Peter daar zit met een hoofd als een tomaat.

“Kom erbij joh, het is hier veel gezelliger dan daarboven. Hier hebben we tenminste lol, bij jullie is het zo saai! Wij spelen hier altijd als jullie daar lekker belangrijk aan het doen zijn, en vandaag hebben we ons voorgenomen niet meer stil te zijn, we gaan doen waar we zin in hebben, of niet dan jongens?” En weer rollen ze lachend over de vloer.

Het horloge van Peter ligt eenzaam op tafel en ook de papieren worden niet meer aangekeken. Iedereen geniet van de pret die daar onder de tafel is. Al snel vergeten ze waar ze voor gekomen zijn en ook Peter en Els zijn inmiddels bekomen van de schrik en beginnen zich een beetje losser te voelen.

En dan eindelijk de echte vergadering, het verlangen op de agenda

Het team praat tot laat in de avond over de dingen die hen écht bezighouden, wat ze graag zouden willen doen, wat hun ideeën, wensen en verlangens zijn met het bedrijf. Het ene na het andere briljante idee komt naar voren, niet op tafel, daar is geen ruimte meer. Daar ligt alleen maar dood papier en een eenzaam horloge dat inmiddels gestopt is met tikken. De tijd staat stil.

En onder de tafel? daar is het inmiddels rustig geworden, het ongedurig verlangen dat zo druk tikkertje speelde is tot rust gekomen. Het gaat nu over de goeie dingen, over wat belangrijk is. Het verlangen mag daar helemaal bij zijn en hoeft niet meer stiekem onder de tafel te spelen.

Sluiting

De vergadering wordt om 00:30 uur gesloten

Moraal

In veel vergaderingen staat veel op de agenda

In sommige vergaderingen staat “wat verder ter tafel komt” de W.v.t.t.k. op de agenda.

Wat nooit op de agenda staat is dat wat ónder de tafel speelt: het verlangen.

Advertenties

Over Eric de Waard | deWaardcoaching

Ik begeleid particulieren en professionals bij vraagstukken op het gebied van persoonlijke en professionele ontwikkeling en bij organisatievraagstukken. Kijk voor meer informatie op www.dewaardcoaching.nl
Dit bericht werd geplaatst in Mens en organisatie en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Onder de tafel speelt het verlangen

  1. Eric zegt:

    een schitterend verhaal, hoe waar!

  2. Jeanne zegt:

    Geweldig Eric, ik heb genoten van en gelachen om dit verhaal. Zo herkenbaar!

  3. Mooi verwoord Eric, mijn complimenten!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s