ASJEMENOU!


Je bent de periode waarin je jezelf ontdekt.

Iedereen heeft wel een periode, gebeurtenis of herinnering die je een referentiekader geeft waarmee je je plek in de tijd inneemt. En niet alleen een plek in de tijd, het geeft je een soort van “waarheidsbeeld” van de wereld, een paradigma.

Woodstock is bijvoorbeeld zo’n gebeurtenis, de periode waarin dit festival plaatvond noemen we de flowerpower periode. Mensen uit die periode noem(d)en zich hippie.

Woodstock was denk ik dé voorloper van festivals zoals Lowlands en Oerol. Dit soort evenementen zijn van alle tijden, ze komen telkens in een andere tijd en vorm terug en geven de deelnemers dan een handvat om zichzelf te identificeren, zichzelf te ontdekken en zichzelf vrij te voelen.

Loeki de leeuw

Ik ben jonger, in ieder geval te jong om me te identificeren met de flowerpower periode. Ik ben ook geen hippie, en mensen die me kennen zullen dat volmondig beamen.

In mijn tijd was er “Loeki de leeuw”, een figuurtje dat tussen de commercials op televisie te zien was in allerlei komische situaties. En telkens werd zijn avontuur afgesloten met een uitspraak van een totaal verwonderde Loeki die dan zei “ASJEMENOU”.

Loeki was van alle dagen en er waren mensen die het leuk vonden en er waren mensen die het niks vonden. Volgens mij zat er niet veel tussenin. Dat was met Woodstock niet anders.

En in alle jaren herinnerde ik me soms Loekies uitspraak en ik deed er verder niets mee.

Het duurde een behoorlijke tijd voor ik de werkelijke betekenis van dit lieve, onschuldige leeuwtje Loeki voor mezelf ontdekte.

Dat begon in de periode dat ik me ging verdiepen en bekwamen in het begeleiden van mensen en organisaties. Vanaf die periode ging ik bij de herinnering aan Loeki ánders kijken naar dit fenomeen.

ASJEMENOU, een uitspraak en een woord dat volgens mij ook in de Van Dale is opgenomen als “woord van Loeki”. Wat betekent dat voor mij?

Onderdeel van asjemeNOU is het woord “nou”, niet geheel correct maar met enige taalvrijheid betekent dit ook “nu”. En “nu” is het woord waarmee we het huidige moment aanduiden.

NU, een moment dat weer voorbij is als je er aan denkt of wanneer je er in bent. Immers, hoe lang kun je in het NU zijn? En wanneer ben je het volgende NU?

Het moment NU – oeps alwéér voorbij – is los van het verleden en los van de toekomst. Het is ook geen onderdeel van dat verleden of van die toekomst. En daarmee is het een bijzonder ding, dat NU.

Het ongekleurde NU

De waarneming die je in het NU doet wordt meestal gekleurd door de herinneringen die je meedraagt of het verlangen dat je koestert.

Je bent nog steeds boos op die ene persoon en als je hem of haar ziet dan is er direct het oordeel dat je waarneming bepaalt. Je wordt weer boos of je draait je weg. Of misschien ga je wel weer de confrontatie aan, het gevecht. Wat er ook gebeurt, je doet iets, en dat wordt mede bepaald door het verleden.

Bij het verlangen is het bijna hetzelfde. Als je de persoon die je graag mag en bij wie je in de buurt wil zijn opduikt dan komt er een glimlach op je gezicht, of in je hart wanneer je denkt aan diegene. Je reactie en gedrag wordt ook dan bepaald door het verlangen dat je hebt, de toekomst bepaalt je gedrag.

En wat als je nu eens kijkt naar iemand of naar een situatie zónder invloed van het verleden en zónder invloed van de toekomst? Hoe is dat?

Hoe is het als je kijkt, als je waarneemt, zonder deze verkleuringen in je waarneming. Als je een bijna transparant beeld krijgt van er zich voor je ontvouwt, zich laat zien? Hoe is dat?

Voor mij is het een bevrijding zo te kunnen kijken, en het lukt me niet altijd. Als het er is, als ik in staat ben te kijken vanuit een moment dat niet gestuurd wordt door het verleden of dat niet vooruit getrokken wordt door de toekomst, dan is er een helder beeld. Zonder verkleuring. Zonder oordeel en zonder verlangen.

En terwijl ik dit stukje schrijf merk ik dat er een parallel is met het grote Woodstock festival.

Dat festival was voor velen een manier om zich bevrijd te voelen, bevrijd van alle belemmerende en gecultiveerde normen en waarden uit de jaren zestig en zeventig.

Het Vrije NU, het moment dat jou vrij laat zijn.

Je bent de periode waarin je jezelf ontdekt, daar begon ik dit stukje mee.

Ik realiseer me nu dat mijn eigen Woodstock, mijn eigen Lowlands en mijn eigen Oerol gedurende lange tijd elke dag op de televisie was, in elke reclame uiting op billboards langs de weg die ik naar school fietste. Overal was er een “ASJEMENOU”. Overal was er de niet uitgesproken uitnodiging om in het “NU” te kijken en verbaasd te zijn over wat er zich voordeed. Te kijken naar de mensen en de dingen zoals ze zijn, zoals ze NU zijn! Zonder oordeel, zonder verlangen.

ASJEMENOU!

;

Over Eric de Waard | deWaardcoaching

Ik begeleid particulieren en professionals bij vraagstukken op het gebied van persoonlijke en professionele ontwikkeling en bij organisatievraagstukken. Kijk voor meer informatie op www.dewaardcoaching.nl
Dit bericht werd geplaatst in Mensen onder elkaar en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s